جمعه 19 بهمن1386
دنیا وارونه شده
این بار
شهزاده با اسب سفیدش
محبوس است در قصر رخوت
با دیوارهای سر به فلک کشیده ی نا امیدی٬
و من خواب زده
کورمال کورمال
در پی شهزاده
به امید بوسه ای
که دوباره زنده ام کند
...
چه دل خوشی عبثی!
چه کار دشواری ست نجات تو
وقتی به پیله ات خو گرفته ای...
نوشته شده توسط راما در ساعت 12:40 | لینک
|