من آن خاکم به زیر پات، ولی مغرور مغرورم

به تاریکی منم تاریک، ولی پرنور پرنورم

اگه گلبرگ بی آبم ،به شبنم رو نمی یابم

اگه تشنه تو خورشیدم، به سایه تن نمی کاهم

من آن دردم که هرجایی پی مرهم نمی گرده

چه غم دارم اگه دنیا به کام من نمی چرخه

من آن عشقم که با هر کس سر سفره نمی شینه

من آن شوقم که اشکا مو به جز محرم نمی بینه   

اگه من ساقه خشکم، به دریا دل نمی بندم

اگه بارون پر بارم،به صحرا دل نمی بندم

که مغرورم، که مغرورم، که مغرورم